Bizim Çocuklar
Çağatay Çağlar
Hasta olmayan da hasta olur bu Göztepe maçında. Yine kahır, yine çile bülbülüm çileeeee…
Nerede yanlışlık var? Nerede problem var? Yaza yaza, söyleye söyleye dilimde tüy bitti. Bu oyun sistemiyle, bu kadroyla bu kadar olur. Daha önceki haftalarda kadroda bile düşünülmeyen Recep, yine gollerini yazdı. Solda Bulut ve ikinci yarı oyuna giren “bizim çocuk” Mehmet Alkan. 3 gerçek Göztepeli… Yani bizim çocuklar. Diğerleri yeni transfer!..
Bazıları 3 lira alırken, “bizim çocuklar” 1 lira alıyor. Sahada kim var? Yine “bizim çocuklar”… İlk yarı tel tel dökülüyor takım. Yenilen gol yine spor programlarında klip olur. Geçen hafta olduğu gibi uzatmanın, uzatmasında yenilen gol. Giden yine 2 puan. Böyle olmaz…Oyuncu değişikliği 2-1 galipken son 10 dakikada bile düşünülmüyor. Önlemler alınmıyor. Burnu kırık Eriş, maç başı düşünülerek oyuna alınıyor. Yine Semih, Ahmet, Melih yedek kulübesinde. Ben bazılarını “feda” etmeyelim diye daha ligin 1.nci haftasında yazmıştım. Yine söylediğimin arkasındayım. Kimseyi “feda” etmeden devre arasına çok radikal kararlar, transferler ve kan değişikliğine gidelim. Geç olmadan...
Takım 1-0 mağlup o muhteşem seyirci yine ölüyü diriltiyor. Yaptırılan penaltı kaçıyor. Yine susmadan desteğe devam. Recep ile gelen goller. Bu seyirci her şeye layık. Ayrıca bana da verdikleri destek için sonsuz teşekkürler. Onur ve gurur duydum. Milyarlar kazansam ne olacak. Beni Göztepe taraftarı bağrına basmış. Ölsem de gam yemem artık… İnadına Göztepe…
