Tarih 13.04.2001 cuma Konya maçı hazırlıklarına iki gün önceden başladım. İlk Bornova'daki arkadaşlara mail attım.
Onlarla yeterli sayıyı bulamadığımız için otobüsü kaldıramadık. Ben de Hatay dan bir grup arkadaşlarla konuştuk tamam. Cumartesi saat. 23.00te buluşacağız 24.00de otobüs kalkacak. Her şeye kabulüm. Hazırlandım buluşulacak yere geldim. Baktık söz verip de gelmeyen arkadaşlar çogaldi yeterli sayı toplanamadı cayıldı. Ben ama kafama koydum mutlaka Konya ya bir şekilde gideceğim. Bende tekrar eve gidip kendimi sağlama almak için elimdeki bayrakları bıraktım formamın üzerine bir kazak giyip atkımı alıp yola çiktim. Neyse saat. 24.00 otobüsünde yer kalmamış.
Yine bir rötar ile 24.30 arabasında yer buldum. Sağ salim Konya ya vardım. Sabah saat 08.30 Konya ya vardım. Hiç bir yer açık değil yemek yiyecek bir yer yok.
Sağımda solumda her yer türbe yeşili. Neyse bir yer bulduk yemek yedik.
Adamlar her yere Konya spor bayrağı asmışlar Konya sporlu yöneticiler biletleri üç gün önceden
satmışlar. Maç saatinde ise kentin elektriklerini kesmişler. Nerdeyse tüm Konya stadyuma akın etmiş. Stadyumda 25.000-30.000 civarında kişi vardı. Ama dışarıda 5.000 kişi kaldı.
Onlara bilet 1.500.000TL. Bize ise 5.000.000TL. Hiç bir şeye acımadım ama o 5.000.000TL.ye acıdım. Bizi desteklemeye çevre illerde askerlik yapan arkadaşlarda gelmişlerdi. 150-200 kişi olduk.
Stadyumda bir pankart ilgimi çekti. “Konya spor büyüktür küfür etmez.” Her halde o küfürleri bizlere başkaları etti. Ya da ben yanlış duydum.
Maç başladı. İlk atak bizdendi. Mustafa sağdan ortaladı Metin Diyadin vurdu top direkte patladı.
Takım bu maçı alacağına inanmıştı bir sefer. Kıran kırana mücadele. Top bir o tarafta bir bu tarafta.
Sürekli taç oluyor.
İkinci yarı başladı. Göztepe'miz daha atak daha istekli oynuyordu. Dakika 55. Deniz sol kanattan serbest vuruş kullanacak. Vuruşu kullanmadan önce Ümit’i yanına çagirdi. Gitmesi gereken yeri söyledi.
Ve GOOOLLLLLLLLLL. Göztepe'miz 1-0 öne geçti.
Kendini bilmez bir mahlukat saha atlayıp Ümit Kayıhan’a saldırmak istedi. Ama Tyson Şakir hoca saldırganı bir yumrukta yere indirdi ve emliyet güçleri ara girdi ve saldırmanı saha dışına attılar.
Saldırgan birde rekor kırdı. Yaklaşik saha ile arası 30 metre olan tribünden nerdeyse elini kolunu sallayarak sahaya kenarına kadar geldi. O kadar poliste bu saldırganı görmediler. Olsun Ümit hocayı
yine Allah korudu. Adamın elinde kesici bir alet yoktu. Oyuna Süper Mario Kurthan girdi. Kral Ümit çıktı. Takım biraz daha ateşlendi. Biraz daha öz güveni geldi. Konya gol için bastırıyor defansta açıklar veriyordu.
Bu açıklardan birinde Mustafa sol kanattan geldi vurdu top az farkla dışarı çikti.
Bu pozisyondan 5 dakika sonra 75. dakikada Kurthan bire birde kaleci ile karşi karşiya kaldı. Kaleci Recep tarafından ceza sahasında düşürüldü. Ve Recep’e kırmızı kart bize de penaltı. Penaltıyı Deniz kullandı ve GOOOLLLLLLLLLLL.
Durum 2-0 oldu. Ve maç o dakikadan sonra koptu. Konya malubiyeti kabullendi ve maç 2-0 bitti.
Konyalılar Göztepe'mizi tribünlere kadar çagirip alkışladılar. Ama ne olduysa dışarıda oldu. Bizim taraftar otobüslerini taşlandı.
Bir kaç tane cam aşağıya indi. Bende dönerken taraftar otobüsleriyle geri geldim. Bizlerde otobüslerden inip onların derslerini verdim.
Güzelyalıya geldiğimizde yer yerinden onadı. Orada yalnızca Ege TV vardı. Bizleri çekti.
Sonuçta hepimiz sağ salim evimize vardık.Bir deplasmanı da böylece yaşamış olduk. Geriye sadece 5 maç kaldı.
Bu maçlardan da anlımızın akıyla çikip Süper lige çikagimiza inanıyorum ve takımıza sonuna kadar nasıl olursa olsun yense de, yenilse de güveniyorum.
Son bir şey daha. Sevgili Reha Muhtar herhalde maçta çikan olayların görüntülerini almamıştır. Yoksa şimdiden bizleri futbol teröristi ilan etmişti.
Saygılarımla
Genç1925liler Grubu Başkanı
Göztepe Spor Klüpü 1076 Numaralı Üyesi
Fevzi KUNTER
http://www.goztepe.efsanesi.com
Tribün anıları
Konya Macerası
- Ayrıntılar
- Gösterim: 4081
Kullanıcı Oyu: 0 / 5
