Resmi Site| Antalya macerası ve Göztepe |
 |
 |
| PerÅŸembe, 23 Ekim 2008 21:45 | |||
|
Şampiyonluk için son maç kalmıştı. Basında sezon başından itibaren çıkan tüm köşe yazarlarının yorumlarında Göztepe'nin play-off gurubunda sıra takımı olacağı , ilk beşe giremeyeceği yazıyordu buna karşın takımımız sezonu şampiyonluğu averaj ile kaçırarak kapatmış fakat Antalya'da eleme maçlarına katılmaya hak kazanmıştı. İlk iki maç hafta içi olması dolayısı ile yeterli desteği gösterememiştik. Fakat bu maçlar için giden öncü guruplarımız haftayı Antalya'da geçirip Antalya taraftar derneğinin konuğu olarak tribündeki yerlerini almış ve zaten sempatisi olan Antalya halkını da bir Göztepe taraftarı yapmış idi. Ben ve eşim tatilden de faydalanarak bir gün önce Göztepe-mobil arabamızla Antalya yolunu aldık. Yol boyunca güneş ve yağmur kısım kısım hakimdi. Antalya'ya varıp daha önce rezervasyon yaptırdığımız otelimize yerleştik. Akşamüstü Antalya kale içine indik. Kale içinde dolaşırken üzerinde şanlı formamızı giymiş birçok kişiyi görmek beni çok mutlu etmiş idi. Ertesi gün olup kahvaltı ve havuz faslından sonra formalarımızı giyip indik stat yoluna. İlk başta stat yolunda giderken gördüğüm Rize taraftarları beni biraz olumsuz etkilemişti. Stadın bulunduğu yere gelince bir baktım ki her yer sarı-kırmızı. Demek ki Rizeliler bu yüzden stada gelememiş yolunda bekleşiyorlardı. Bu kadarını beklemiyordum. Duygulandım, gözlerim doldu. Muhteşem taraftarımız Antalya ya akın etmişti. Daha maçın başlamasına 10 saat vardı ve her yer sarı kırmızı idi. Ben de Göztepe-mobil arabamı stadın oto parkına bıraktım , her deplasmanda yaptığım gibi arabamı kamufle ettim yani brandasını örttüm. Stadın çevresinde turlamaya başladık. Stadın karşısındaki Burger King'de (kral köfte) öğlen yemeğimizi yedik. Falezlerin üstündeki parkta dinlendik. Zaman geçmek bilmiyordu.Dükkanları dolaştık. Tramvayın olduğu yoldan stada doğru gelmekte olan 35 plakalı otomobil , minibüs ve otobüsleri gördükçe daha da neşelendim. Formam ile dolaşırken yerli halktan bir çok kişi Göztepe'yi ve Izmir'i sevdiğini , ve maçta Göztepe'yi tutacağını söylüyordu. Eşimle beraber gişeler açılınca sıraya girdik ve biletimizi aldık. Bu sırada çıkan söylentilerle federasyonun Rize'yi çıkarmak için hakemi geceyarısı değiştirdiği , yolda gelirken kaza olduğu ve 12 taraftarın öldüğü, stadın 3/4 kısmının Rize'ye ayrıldığı ve Göztepe için sadece 1/4 kısım ayrılacağı kulaktan kulağa yayılıyordu. Kapıların 19:00 da açılacağı söylenirken stat çevresinde çıkan olaylar yüzünden saat 16:00 da kapılar açıldı ve stada girebilmek için kuyruğa girdik. Fakat Allah'tan ön sırada bekleyenlerin ailelere yol verdiğini görüp stada girdik. Girdiğimizde saat 16:10 idi ve tribünde yerimizi aldık, ve inanamadım 30 dakika içinde kapalıyı doldurduk ve geri kalanlar açığı doldurmaya başladı . Açık tribün önce ortadan ayrılmış idi fakat taraftarımızın yoğun baskısı ile tribün bölünmedi ve açık tribünü tamamen taraftarımız doldurdu.Saat 16:15 de yerime oturmuş idim .Saat 17:00 , 18.00 , 19:00 geçmek bilmiyor. Bu arada hava kapanıyor, yağmur başlıyor, tekrar güneş çıkıyor ve kuruyoruz , sonra tekrar hava kapanıyor yağmur yağıyor, tekrar güneş açıyor. Bekleye bekleye sigaralarımızı bitiriyoruz. Bir taraftan sol taraftaki Rize taraftarı ile şişe değiş-tokuşu yapıyoruz. Derken takım stada geldi . Kapalının arka sokağına otobüs yanaştı ve taraftar hareketlenmeye başladı ve ki o anı unutamıyorum. takımın zemin incelemek için sahaya ilk girişleri ile karşılarında muhteşem taraftarımızı görmeleri ile futbulcuların yüzleri değişti, yumruklarını sıktılar ve daha da hırslandılar. İşte takımın şampiyonluğunu sağlayan bu idi. Göztepe'nin Göztepe olmasını sağlayan taraftar takımını şampiyon yapmak için yerini almıştı. Müthiş geçen bir maç sonrası Ceyhun'un ortaladığı topa Hasan vurarak şampiyonluğu İzmir'e taşıdı. Maçın bitmesi ile bende gözyaşlarımı tutamayıp ağlamaya başladım. Çok iyi hatırlıyorum, 19 yıl önce Sado'nun 85. dakikada attığı kafa golü ile şampiyonluğu yakalamamız ile ağlamış idim. Daha sonra 3-4 yıl önce Mustafa Fedai'nin Turgutluya attığı golün ardından ligde kalışımız garatilememiz ile ağlamıştım. Şöyle bir tribüne ve şeref tribününe baktığımda benim durumumda olan bir çok kişiyi gördüm. Ağlıyorlardı.Kolay değil Göztepeli olmak. Yıllarca bekledik, cefa çektik ama hiç yalnız bırakmadık Göztepe'mizi. İşte bu taraftar her şeye layıktır. Başarıya hasrettir, bir gün gelecek tam anlamı ile lige ağırlığımızı koyacak ve Avrupa'da sesimizi duyurmaya başlayacağız.Arkasında bizim gibi bir taraftar kitlesi olan takım buna mecburdur ve bu olacaktır. Bize düşen görev düzeyli ve inatçı bir şekilde takımı desteklemek ve başarıların gelmesini beklemektir. Yukarıda anlattığım Antalya macerası üzerinden bunca zaman geçmesine rağmen daha dün gibi aklımda ve o mutlu anıları ömrüm boyu unutmayacağım. Tanrıdan isteğim bana böyle mutlulukları süper ligde de yaşatması. Saygılarımla, Gürer Sapanlı
Favori olarak al
PaylaÅŸ
Arkadaşına gönder
Okuma: 874 Yorumlar (0) Sadece üyeler yorum yazabilir, Ãœye ol/Giriş yap.
|
Sergio imzaladı Haberler | Çarşamba, 28 Temmuz 2010 |
Allah Bahtını Açık Etsin Canım Kard Haberler | Çarşamba, 28 Temmuz 2010 |
TFF'den Göztepe Futbol Akademisi'neHaberler | Çarşamba, 28 Temmuz 2010 |
Lig 29 Agustos'ta başlıyor...Fikstü Haberler | Salı, 27 Temmuz 2010 |
Akın: Camiaya şampiyonluk kupası he Haberler | Salı, 27 Temmuz 2010 |
Son bomba Haberler | Salı, 27 Temmuz 2010 |
Göztepe 4 Şanlıurfaspor 1 Haberler | Salı, 27 Temmuz 2010 |
"35" gitti...Haberler | Salı, 27 Temmuz 2010 |
|
|
