Avantaj Değerlendirildi
Çağatay Çağlar
Ligin zor döneminde sahanda oynadığın iki maçı da kazanmak çok anlamlı ve önemli. Öncelikle evinde puan kaybetmezsen deplasmanda alacağın her galibiyet daha da önem taşıyor. Şimdi zorlu bir 90 dakika daha geride kaldı. Eksikler ve hatalar yok muydu? Evet oldukça vardı. Ancak çözülemeyecek eksiklikler değil. Defans hala bana göre SOS veriyor. Yenilen golde kademe hatası var. Olur, olacakta . Futbol hatalar oyunu. Biri hata yapacak, diğeri değerlendirecek. Alanya”ya atılan 3.golde olduğu gibi.
Maçın genelinde Göztepe diri,istekli, golü düşünen taraftı. Rakip Alanyaspor’da erken golü yemenin sıkıntısını yaşadı. Ancak oyunu çirkinleştirmedi. Hakkını vererek mücadele etti. Onları da tebrik ederim. Göztepe’de Emin ilk yarının başı hariç oyunda saklanarak oynadı. Ferhat eski formundan çok uzak. Raşit, çok oyunda gözükmese de elinden gelini yaptı. İzzet, her zaman ki gibi arı gibi çalıştı. Koridorunu iyi kullandı. Burak Keskin, defansta en güven veren isim. Akın’ın kalede durması yeter. Türker, sahanın en iyilerindendi. Attığı goller takımını ateşledi. 3 puan da çok emeği var. Mehmet, Uğur, İlhan, Uğurtan ilk devrenin önemli isimleriydi. Hepsini tebrik ederim…
Sıra geldi. Akçaabatspor maçına. Eğer buradan da alınacak olan puan veya puanlar ligin şeklini değiştirecektir. Kazanılan 6 puan daha da değerlenecektir. Haydi Göztepe, sen bunu başaracak güçtesin. Şu yakaladığın havayı iyi değerlendir ve gelecek maçları düşün. Artık geri dönüş yok. Bandırmaspor’u yakalar, onu da geçersin sen. Bu büyük taraftarınla sana her şey yakışır. Yolun açık şansın bol olsun Göztepe…
Seriye Devam
Ersan Yetişir
Göz Göz maça bilinen klasik 4-4-2 düzeni ile başladı. Bugün için özellikle ilk yarım saat geçtiğimiz haftalara bakılacak olursak sahada kazanmayı daha çok isteyen ve mücadele gücü yüksek bir takım seyrettik. Sanırım Göz Göz böyle giderse çıtayı gelecek haftalarda daha da yükseltecektir.
Her zaman söylediğimi tekrar yinelemekte bir kez daha fayda var diye düşünüyorum. Eğer Göztepe bu şekilde oynadığı müddetçe zaten bu ligin üstündeki oyuncu kalitesi ve kadro zenginliği ile önünde hiçbir engel duramayacaktır. Bu ligde Göztepe’nin tek rakibi kendisi olacaktır. Beraber oynama alışkanlığı ile birlikte ideal kadroda en kısa zamanda belirginleşir arkasından gelecek seri galibiyetler ile olması gereken yerde kalıcı olunur. Ligin sonunda şampiyonluk bayrağını bence en tepeye dikecek önemli bir futbolcu kalitesine sahip olan Göz Göz taraftarının da desteği ile bunu başaracaktır.
Özellikle Özcan hoca adaletli forma dağıtımı ile takım üzerinde önemli bir otorite sağlamış. Oynayan ve oynamayan tüm oyuncular tek vücut olmuşlar. Maçın her anını yaşıyorlar. Bugün için özellikle Raşit takımı adına çok önemli işler yaptı. Özellikle ilk yarı sol çizgide zaman zaman oyunu içeri kat ederek, orta sahaya büyük destek sağladı.
İkinci yarı yine bu kez sağ kulvarı İzzet ile birlikte çok iyi kullandı. Güzel oyunun karşılığı olan golü de, atsaydı sanırım onun adına müthiş bir moral olurdu. Umarım bu kimliğini ilerleyen haftalara saklamıştır.
Takımın tümü iyi mücadele ettiği gibi, oyunun büyük bölümünde göze hoş futbolları ile taraftara güzel bir resital yaşattılar. Yalnız, Emin kardeşim için maalesef aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Bence bir an önce toparlanıp takımına katkı yapmak zorunda. Çok yetenekli olmasına rağmen henüz bu yönünü bizlere gösteremedi. En kısa zamanda daha fazla çalışarak oyun içinde sürekliliğini arttırırsa, takımı da, o da kazanan taraf olur.
Son sözüm ise taraftarlara…
Bugün de takımlarına müthiş destek verdiler. Hepsinin yüreklerine sağlık. Maça gelmeyenler de artık küskünlüğü kırgınlığı bir kenara bırakmalı. Alsancak Stadı’nı geçmişte olduğu gibi rakiplerine cehennem yerine çevirmeliler…
Kazanan haklı mıdır?
Sinan Genç
Dün Alsancak Stadı'nda ne yaptığını bilmeyen bir rakip Alanya; 'trafik polisi' gibi her pozisyona düdük çalan bir hakem ve saman alevi gibi parlayan bir Göztepe vardı. Göztepe dün maçı kazandı ama bu zaferin içinde coşku da vardı, bencillik de, stres de, vurdum duymazlık da. Hedefi şampiyonluk olan bir takımın bu tür maçlar oynaması ve sonunda da kazanması doğal. Ama ya rakip Alanya değil de, Bandırma veya Şekerspor olsaydı, ne olacaktı? Göztepe Türker gibi 'bitirici', İlhan gibi 'yürekli', İzzet gibi 'İşini bilen', Ferhat gibi 'sökücü' oyuncuları olmasa maçı bu kadar rahat kazanabilir miydi? Evet Göztepe 8 maçtır yenilmiyor, 5 maçını kazandı, 3'ünde de berabere kaldı. Rakamlar ortada ama görüntü flu... Futbol kollektif bir oyundur. Bireysel oyunlarla bir süreliğine skora gidebilirsiniz ama bu aldatıcıdır. Kollektif oyun olmadığı sürece sıkıntı yaşar, hiç ummadık yerlerde tökezlersiniz ve bunun da sonu acı olur. Takım oyunu oynamak için tüm dişlilerin sağlıklı şekilde kuralına göre hareket etmesi gerek. Ama ne yazık ki dün Göztepe'de bazı futbolcular kendine oynadı. Özellikle Emin. Sanki, 'Bana başka bir top verin ben takılayım' havasındaydı. Bir de Uğur Işıkal. Satış listesine konulmuş, kulüp bulamamış sonrada affedilmiş ve böylesine bir fırsat yakalamışsın, çık oyna be kardeşim. Uğur dünkü maçta öylesine gizlendiki sanki onu binlerce insan görmüyor sanıyordu. Oyunda olup olmadığını kimse anlamadığı gibi çıkışında da kimse bir şey farketmedi. İşin özü şu. Ligin 8. haftasına girildi ama hala Göztepe 'takım' olmayı başaramadı. Dünkü maçın ilk yarısı 5-0 bitebilirdi ama yenilen bir gol bir takımın bu kadar organizasmasını bozuyorsa düşünmek gerek. Neyse maksadımız pişmiş aşa su katmak değil, uyarmak. Kazanan takım haklıdır ama kazanırken bazı şeyleri görmek ve onları tamir etmek önemlidir. Maç oynanırken düşündüm. Transfer döneminde alınan futbolculara baktım, bir de sahada oynayan oyunculara. Serdar Samatyalı 18'de yok, Yılmaz, Orhan Terzi ve kaleci Vedat kulübede. Hele hele geçen sezon benim en çok beğendiğim Murat Berge'nin ismi bile telafuz edilmiyor. Ya onlar iyi çalışmıyor, ya sahadakiler daha iyi, ya da akort tutmadı... Bu da Özcan hocanın takdiridir bilemem.
Verenler herşeye layıktır
Bülent Buda
Göztepe‘de; İzzet ve İlhan, sezon başından beri sergiledikleri özverili futbolla, takıma yaptıkları büyük katkılarla ‘istikrar anıtı’ olmaya adaylar.
Çok şeyi hak ediyorlar. Raşit, uzun aradan sonra müthiş istekliydi, yaratıcıydı. Skor tabelasını etkileyen isimdi. İkinci yarı başlarken, oyundan alınacak futbolcu Uğur değil, Emin olmalıydı.
İlk yarıda takım iki golle öne geçip koşarken, belirgin bir çaba gösterirken, Emin, tribündeki seyirci kadar bile heyecanlı, istekli değildi. Koca 45 dakikayı adeta sakin sakin izleyerek bitirdi. Ve oyunun son 15 dakikasında, geçmiş maçların senaryosunu yine gösterime soktu; sol kol havada, ‘Beni oyundan alın...’ Hiç inandırıcı gelmiyor. Amaç, oynamadığı futbolu seyirciye alkışlatmak. Bu genç adam önce kendine, sonra tribüne oynuyor. Birisi de durumun böyle olduğunu kendisine artık söyleyebilmeli!
Özcan Kızıltan, ikinci yarıda Abdülvahit‘i orta alana çekip, İlhan’ı Türker’e yakın oynatırken; İlhan’ın üretkenliğine, orta alanın da işlevselliğine darbe vurdu. Göztepe’de işler kolektif değil, bireysel etkinliklerle yürüyor gibi görünüyor. Futbolundaki sıradanlık sürüyor. Kendi alanında iki farkla öne geçtiğin zamanlarda bile rakibin biraz basmasıyla savrulmak, yalpalamak, başka nasıl açıklanabilir ki?
İzzet, Raşit, İlhan ve biraz da Türker dışında rakipten top çalma, hızlı tek paslı çıkışlarla adam eksiltme, asist yapma, gol pozisyonuna girme sorumluluğunu üstlenme, alanı orantılı paylaşma, ender görebildiğimiz olgular. Yine de denilebilir ki; “Sen böyle yazdıkça tabeladaki ‘3’ tekrarlanıyor. Daha ne istiyorsun? İflah olmaz bir kötümsersin.” Mesele o değil, başka birşey.
Akıllının biri demiş ki; “Dünyada hem iyimserlere hem de kötümserlere ihtiyaç var. Öyle olmasaydı yaşamdaki denge kurulamazdı. İyimserler, uçağı; kötümserlerse paraşütü icat ettiler...”
Demem o ki; yanınıza paraşütünüzü almadan havalanmayın.
Acıtmayın bi yerlerinizi; kaygım sadece budur...
Kazanan haklı mıdır?
Sinan Genç
Dün Alsancak Stadı'nda ne yaptığını bilmeyen bir rakip Alanya; 'trafik polisi' gibi her pozisyona düdük çalan bir hakem ve saman alevi gibi parlayan bir Göztepe vardı. Göztepe dün maçı kazandı ama bu zaferin içinde coşku da vardı, bencillik de, stres de, vurdum duymazlık da. Hedefi şampiyonluk olan bir takımın bu tür maçlar oynaması ve sonunda da kazanması doğal. Ama ya rakip Alanya değil de, Bandırma veya Şekerspor olsaydı, ne olacaktı? Göztepe Türker gibi 'bitirici', İlhan gibi 'yürekli', İzzet gibi 'İşini bilen', Ferhat gibi 'sökücü' oyuncuları olmasa maçı bu kadar rahat kazanabilir miydi? Evet Göztepe 8 maçtır yenilmiyor, 5 maçını kazandı, 3'ünde de berabere kaldı. Rakamlar ortada ama görüntü flu... Futbol kollektif bir oyundur. Bireysel oyunlarla bir süreliğine skora gidebilirsiniz ama bu aldatıcıdır. Kollektif oyun olmadığı sürece sıkıntı yaşar, hiç ummadık yerlerde tökezlersiniz ve bunun da sonu acı olur. Takım oyunu oynamak için tüm dişlilerin sağlıklı şekilde kuralına göre hareket etmesi gerek. Ama ne yazık ki dün Göztepe'de bazı futbolcular kendine oynadı. Özellikle Emin. Sanki, 'Bana başka bir top verin ben takılayım' havasındaydı. Bir de Uğur Işıkal. Satış listesine konulmuş, kulüp bulamamış sonrada affedilmiş ve böylesine bir fırsat yakalamışsın, çık oyna be kardeşim. Uğur dünkü maçta öylesine gizlendiki sanki onu binlerce insan görmüyor sanıyordu. Oyunda olup olmadığını kimse anlamadığı gibi çıkışında da kimse bir şey farketmedi. İşin özü şu. Ligin 8. haftasına girildi ama hala Göztepe 'takım' olmayı başaramadı. Dünkü maçın ilk yarısı 5-0 bitebilirdi ama yenilen bir gol bir takımın bu kadar organizasmasını bozuyorsa düşünmek gerek. Neyse maksadımız pişmiş aşa su katmak değil, uyarmak. Kazanan takım haklıdır ama kazanırken bazı şeyleri görmek ve onları tamir etmek önemlidir. Maç oynanırken düşündüm. Transfer döneminde alınan futbolculara baktım, bir de sahada oynayan oyunculara. Serdar Samatyalı 18'de yok, Yılmaz, Orhan Terzi ve kaleci Vedat kulübede. Hele hele geçen sezon benim en çok beğendiğim Murat Berge'nin ismi bile telafuz edilmiyor. Ya onlar iyi çalışmıyor, ya sahadakiler daha iyi, ya da akort tutmadı... Bu da Özcan hocanın takdiridir bilemem.
Verenler herşeye layıktır
Bülent Buda
Göztepe‘de; İzzet ve İlhan, sezon başından beri sergiledikleri özverili futbolla, takıma yaptıkları büyük katkılarla ‘istikrar anıtı’ olmaya adaylar.
Çok şeyi hak ediyorlar. Raşit, uzun aradan sonra müthiş istekliydi, yaratıcıydı. Skor tabelasını etkileyen isimdi. İkinci yarı başlarken, oyundan alınacak futbolcu Uğur değil, Emin olmalıydı.
İlk yarıda takım iki golle öne geçip koşarken, belirgin bir çaba gösterirken, Emin, tribündeki seyirci kadar bile heyecanlı, istekli değildi. Koca 45 dakikayı adeta sakin sakin izleyerek bitirdi. Ve oyunun son 15 dakikasında, geçmiş maçların senaryosunu yine gösterime soktu; sol kol havada, ‘Beni oyundan alın...’ Hiç inandırıcı gelmiyor. Amaç, oynamadığı futbolu seyirciye alkışlatmak. Bu genç adam önce kendine, sonra tribüne oynuyor. Birisi de durumun böyle olduğunu kendisine artık söyleyebilmeli!
Özcan Kızıltan, ikinci yarıda Abdülvahit‘i orta alana çekip, İlhan’ı Türker’e yakın oynatırken; İlhan’ın üretkenliğine, orta alanın da işlevselliğine darbe vurdu. Göztepe’de işler kolektif değil, bireysel etkinliklerle yürüyor gibi görünüyor. Futbolundaki sıradanlık sürüyor. Kendi alanında iki farkla öne geçtiğin zamanlarda bile rakibin biraz basmasıyla savrulmak, yalpalamak, başka nasıl açıklanabilir ki?
İzzet, Raşit, İlhan ve biraz da Türker dışında rakipten top çalma, hızlı tek paslı çıkışlarla adam eksiltme, asist yapma, gol pozisyonuna girme sorumluluğunu üstlenme, alanı orantılı paylaşma, ender görebildiğimiz olgular. Yine de denilebilir ki; “Sen böyle yazdıkça tabeladaki ‘3’ tekrarlanıyor. Daha ne istiyorsun? İflah olmaz bir kötümsersin.” Mesele o değil, başka birşey.
Akıllının biri demiş ki; “Dünyada hem iyimserlere hem de kötümserlere ihtiyaç var. Öyle olmasaydı yaşamdaki denge kurulamazdı. İyimserler, uçağı; kötümserlerse paraşütü icat ettiler...”
Demem o ki; yanınıza paraşütünüzü almadan havalanmayın.
Acıtmayın bi yerlerinizi; kaygım sadece budur...
