ÇAĞATAY ÇAĞLAR
Efsanesin tarihinde
Bu tür maçların bir ağırlığı vardır. Final niteliğinde ve liderlik için mücadele veren iki ekibin karşılaşması gerçekten çok keyifliydi. Kaçan goller, penaltılar, pozisyonlar, muhteşem tribün şovlar, tezahüratlar… Göztepe-Bandırmaspor maçının kısaca özeti bu diyebiliriz. Öncelikle rakibi oyunu çirkinleştirmeden verdiği mücadele için tebrik ederim…
Bu karşılaşmada yazılacak olan çok şey var ama ben ilk defa takım oyunun dışına çıkıp, İlhan ve Serdar Samatyalı’ya özel bir paragraf açmak istiyorum. Bir orta saha oyuncusunun bu kadar takıma katkı sağlaması golleri, asistleri, ofansı ve defansıyla İlhan, İlhan, İlhan… Sana bu maçta gösterdiğin mükemmel performans için ayrı bir yer açmak istedim. Gerçekten üzerindeki o formayla, kaptanlık bandınla, futbolunla, disiplininle, zekanla çok güzel işler yaptın. İlk golü sana yazdım. Öyle bir güzel asist yaptın ki rakip defans oyuncuları hala Atatürk Stadı’nda kırılan “bel”lerini arıyorlar! Serdar Samatyalı, sana ne demeli…
Bir oyuncu kanadını, bu kadar güzel kullanabilir mi? Rakip sol bek, futbolu bırakırsa bunun suçlusu sen olacaksın ona göre! Türker, senin golcülüğünü tartışan olursa o inan futbolu bilmiyordur. Rakip defansın iyi kademeye girmesine rağmen, yaptığın o driplingler ve şık bilek hareketlerin onları hep hataya sürükledi. Yaptırdığın o penaltı, (kusura bakmayın ama bana göre değil) şahsi kabiliyetinin ne derece iyi olduğunun da göstergesidir. Tayfun, sen oyuna girdikten sonra Samatyalı’nın kafana teslim topunda golün yarısını ona ikram etmen gerekir. Tamam, senin de muhteşem zamanlaman ve kafa şutu golüne de şapka çıkarmadık değil hani. Ama golden sonra yaptığın o hareketi de görmediğimi zannetme yani! Mehmet Yılmaz, seni en çok eleştirenlerden biriyim. Ancak bugün rakip forvetine birkaç kademe hatası dışında fırsat vermedin. Görevini en iyi yapanlardandın. Ayrıca seni de kutlarım…
Gelelim taraftara. Yahu ben bu muhteşem yandaş grubuna ne yazacağım. İnanın kelimeler kifayetsiz kalacak. Bunlar hep söyledim “normal” değiller! Bir takım taraftarı nasıl olur, nasıl destek verir, nasıl 12.adam olur, hepsini tüm dünyaya ders olarak göstermek lazım. Bunlar dünyalı değil, uzaylı, uzaylı bunlar vallaha uzaylı… Adamı ipe götürürler. Böyle bir sevda olmaz, olamazda… Akıllara zarar…
Özellikle gazetecilikten ağabeyim, üstadım, can yoldaşım Konak Belediye Başkanı Doktor Sayın Hakan Tartan’a ne demeli. Yine Göztepe’sinin yanında yer aldı. Kimseye reklam yapmadan 3000 bilet alıp, taraftarlara dağıttı. Onun spora, semtine, işine ne kadar düşkün olduğunu da bazıları da örnek almalı! Yolun sonuna çok var. Devreye lider girmek büyük bir avantaj. Göztepe bu şansını iyi kullanmalı. Ama yine de söylüyorum, defansa ve orta sahanın özellikle soluna takviye şart. Kendilerini taktirle izlediğim Ali Gültiken ve Özcan Kızıltan hocam bu uyarıyı umarım dikkate alırlar. Yolun açık, şan’ın devam etsin Göztepe. Çünkü sen; Efsanesin tarihinde.
SİNAN GENÇ
Darısı 2011'e
Maç bitmiş Göztepe lider Bandırmaspor'u yenmiş ve onbinlerce taraftar Atatürk Stadı'nda geleneksel 'İsyan Marşı'yla son noktayı koymuştu... Göztepe ligin ilk 16 maçında kalesinde sadece 8 gol gören Bandırmaspor'a 3 atmış, bir penaltı kaçırmış bir de İlhan ile yüzde yüzlük gol kaçırmıştı... Yani Göztepe o Bandırmaspor'u 5'li skorla da yenebilirdi ama Özcan Kızıltan o hamleyi yapmaya mecbur kalmasaydı yenilebilir veya puan kaybedebilirdi.
Özcan hoca bunu hep yapıyor. Ya da macerayı çok seviyor. Daha önce de yazdım. Özcan hocanın elinde top da var, tank da, tüfek de; ama o sapanla savaşmaya kalkıyor...
Ben A planıymış, B planıymış anlamam. Yok "Önce onları yoracağım, sonra saldıracağım" mesajları işin fantazisi. İki kere iki 4 ederse, Serdar Samatlayı ile Tayfun bu Göztepe takımında sakat olmadıkça, dünya durmadıkça banko oynar...
Nitekim de böyle olduğunu herkes gördü. Serdar oyuna girdi, Göztepe'nin kaderi değişti. Serdar kokan ilk golde İlhan, Türker'e golü attırdığında, bizim Özcan hoca o sıralar oyuna alacağı Tayfun'u tekrar yanına oturttu. Garibim Tayfun sineye çekip yeniden ısınmaya başladı... Akabinde Uğurtan ile kaleci Akın ikilisinin Mustafa Şen'e hediye ettiği gol yeniden Kızıltan'ı Tayfun'a mecbur etti. Oyuna giren Tayfun, Serdar'ın akıl ve beceri kokan pasında jeneriklik bir gol attı.
Kısacası bu iki oyuncunun oyuna girişi Bandırmaspor'u yıktı. İlhan kaçırdığı penaltıya ve ıskaladığı yüzde yüzlük gole rağmen takımın en iyilerindendi.
Evet, sonuçta Göztepe öyle ya da böyle final niteliğindeki maçta Bandırmaspor'u yenerek tahta kuruldu. Yağmura rağmen stada koşan Göztepe taraftarı 2011'e 'liderlik' ünvanıyla giren Göztepe ile gururlandı.
Son söz taraftara... Mükemmel, harika, süper... Daha ne söylenebilir ki... Yağmur 40 bin hedefini tutturamadı ama yaklaşık 20 bin Göztepeli 100 binlik bağırdı, şov yaptı sonunda da bayram yaptı. Göztepe 2010'u zirvede tamamladı, darısı 2011'e...
HALİL KİRAZ
Beraber ıslandık yağan yağmurda
Bardaktan boşanırcasına yağan yağmur umurlarında değil. Burunlarından sular akıyor, montlar, ceketler, pantolonlar hatta ayakkabılar sırılsıklam. Çoraplara bile işlemiştir yüzdeyüz. Ama Göztepeli'nin umrunda mı yaşadığı ortam. Herkes yay gibi gerilmiş, "Bu maçı alacağız başka yolu yok" diye haykırıyor. Bandırmaspor galibiyetini ve değerini varın oradan anlayın. Bana göre tabii ki 3-1'lik zafer öncelikle onlara armağan. Sevindiğim bir husus da İstanbul'dan ekibiyle her maça koşup gelen başkan İmam Altınbaş'ın da bu kez yüzü gülerek, sevinçle stattan ayrılması. Ali Gültiken'i, Özcan Kızıltan ve teknik ekibini ve de futbolcuları da kutluyorum. Çünkü futbolda Puan Cetvelinin neresinde bulunduğun önemli ama başarı grafiğinin sürekli yukarı çıkması çok daha önemli. Göztepe'nin geriden gerip ilk devrenin son maçında zirveye oturması büyük başarı. Hele Bandırmaspor gibi gerçekten güçlü bir ekibi farkmı yenerek. Doğrusu maçtan önce hepimizin kanısı böyle gollü geçeceği şeklinde değildi. "Atan kazanır" diyorduk. Ama Göztepe'nin son 30 dakikada estirdiği fırtına ve harika futbol tabelaya 3-1 olarak yansıdı. Maçın Alsancak'tan Atatürk'e alınması Göztepe'ye bir armağan, Allah'ın lütfu olarak yansıdı. Eğer bu maçı Alsancak'ın balçık tarlası zemininde oynasalardı bu başarı gelir miydi ? Maçın kırılma noktası Serdar Samatyalı'nın 60.dakikada oyuna girmesiydi. Samatyalı sergilediği futbolla, son 30 dakikada oyuna alındıkları için burun kıvıran sözde profesyonellere bir ders verdi. Harika asistler, oyunun şeklini tamamen değiştirdi. Göztepe, sonradan haksız verildiği anlaşılan penaltıyı kaçırdıktan sonra inanılmaz bir hırsa büründü ki (bazı takımlar penaltı kaçırdıktan sonra dağılır) muhteşem takım haline dönüştü. İlhan asist-Türker gol, Serdar asist-Tayfun gol ve Tayfun asist-Abdülhamit gol. Ne kadar övünseler az.
BÜLENT BUDA
ARTIK BİZİM DE LİDERİMİZ VAR
Görmeden, tanıklık etmeden, solumadan yorumlayamaz, anlatamazsınız. Atatürk Stadı’nın gişelerinin önünde sarı-kırmızıya bürünmüş yağış altında bekleyen uzun kuyruklar, kalabalıklar... 90 dakikanın bütününde nefes almadan takımını destekleyen, coşkulu, görkemli tribünler... Tüyleriniz diken diken oluyor, ürperiyorsunuz. Evet, “Bu büyük taraftara şampiyonluk yakışır...”
Etkili yağmur, oyun alanını ağırlaştırmış. İki takım da dengeli, birbirini sınıyor, birbirinden ürküyor gibi. Sıralamanın başındaki ile hemen altındaki oynuyor. İlk yarının son maçında dananın kuyruğu kopacak. Ama hangisi koparacak? Heyecanla, biraz da kuşkuyla bekliyor onbinler. 60’ıncı dakikaya kadar karşılıklı gelgitler var. Tempo hızlı değil, inişli-çıkışlı.
60’ıncı dakikada Serdar Samatyalı, oyuna giriyor. Ve futbol, güzelleşmek-hız kazanmak için sanki onu bekliyor. 62’de, Serdar-İlhan paslaşması, İlhan’ın kale önüne gönderdiği bitirici top, Türker‘in orada var oluşu ve dokunuşu... Atatürk Stadı’nın tribünlerinde patlama oluyor, yer yerinden oynuyor. Ancak lider Bandırma‘nın pes edeceği yok. Etkili gelmeye başlıyorlar. Göztepe orta alanıyla savunması sıkıntılı... İşte o anlardan birinde, kaleci Akın, aşırtma kafa vuruşunda önde yakalanıyor, eşitlik geliyor.
Hemen ardından Türker, 18’in sağ köşesinde topla buluşuyor. Harika dönüyor, rakibini arkada bırakıyor, ceza alanına giriyor ve formasından çekiliyor. Penaltıyı, İlhan, kaleciye nişanlıyor. 74’te oyuna Tayfun katılıyor. 84’te, sağ kanatta Serdar Samatyalı’nın ‘tek kişilik gösteri’si sahne alıyor. Çizgiye iniyor, topu ustalara özgü biçimde, kale önüne yönlendiriyor. Tayfun’un zamanlaması, yükselişi, topa vurduğu kafa darbesi kusursuz. Kurşuni gökyüzü aralanıyor, güneş, aydınlık yüzünü Göztepe’ye ikinci kez gösteriyor. Ve 90+’da hızlı bir karşı atak... Abdülvahit‘le işlem tamamlanıyor.
Uzun bir aradan sonra Spor Toto 2. Lig Beyaz Grup, yeni liderini ağırlıyor. “Hoşeldin Göztepe” diyor. Sevinçliyiz, artık bizim de bir liderimiz var.
Bitirirken, küçük bir anımsatma, ince bir dokundurma... Serdar Samatyalı’yla Tayfun, yedek kulübesinden çok futbol alanına yakışıyorlar. Böyle günlerde onları kenarda eskitmek, savurganlık gibi geliyor bendenize...
